[SF] Christmas Love --KangJo
posted on 08 Mar 2008 08:33 by namzaaaaa
TITLE : Christmas ที่รัก
AUTHOR : Ouyyy
PAIR : KANG X KYU
RATE : NC-เท่าไหร่ก้อไม่รู้อ่ะ
------------------------------------------------------
“ รยออุก ชั้นเบื่อชะมัดเลยอ่ะ ”
เสียงหวานของคยูฮยอนบอกเพื่อนรักอย่างเบื่อ
“ นายเบื่อเรื่องไรอ่ะ คยู .......อย่าบอกนะว่าเรื่องพี่คังอิน ”
รยออุก ถามอย่างรู้ทัน คยูมองค้อนเพื่อนรักก่อนจะถอนหายใจ
“ก้อช่าย......เดี๋ยวนี้พี่คังอินเป็นไรก้อไม่รู้อ่ะ ไม่ยอมคุยกับชั้น ไม่โทรมาหาชั้น พอเลิกเรียนก้อไม่ยอมไปส่งชั้นที่บ้าน จารีบไปไหนก้อไม่รู้ เป็นแบบนี้ตั้งหลายวันแล้วด้วย ”
คยูฮยอนบ่นถึงหนุ่มรุ่นพี่ที่เป็นคนรัก
“ เค้าอาจมีธุระก้อได้นะ คยูนายอย่าเครียดสิ ”
รยออุกปลอบเพื่อนที่นั่งทำหน้ามุ่ยอยู่
“ แล้วธุระอะไรสำคัญกว่าชั้นอ่ะ ”
คยูบอกอย่างเอาแต่ใจ
“ คยู......ชั้นว่านายกลับห้องเถอะ ชั้นกลัวนายจาฟุ้งซ่านกว่านี้นะ ”
รยออุกบอก
“ ชิส์! กลับก้อได้ แต่นายจำเอาไว้เลยนะ ชั้นจะไม่ยอมคุยกับพี่คังอินเด็ดขาด ”
คยูฮยอนบอกก่อนจะคว้าเป้แล้วเดินออกไป รยออุกถึงกับถอนหายใจ
“ เอาแต่ใจชะมัด เฮ้อ! ”
++++++++++++++++++++++++++++++
“ ไอ่หมีบ้า ! พี่คังอินบ้า ! คอยดูนะจาไม่พูดด้วยเลย ”
คยูฮยอนบ่น ระหว่างทางเดินกลับบ้าน แต่.........เอ๊ะ! วันนี้วันอะไรเนี่ย สองข้างทางประดับไฟซะสวยเชียว ต้นสนกลางสวนก้อตกแต่ง คยูเดินเลี้ยวเข้าไปในสวนสาธารณะ มือเรียวกระชับเสื้อโค้ทเมื่อรู้สึดถึงลงหนาวเข้ามากระทบผิวกาย คยูก้าวเท้าไปหยุดที่หน้าน้ำพุ แต่เวลานี้ปิด ร่างบางนั่งลงบนขอบน้ำพุก่อจะถอนหายใจอีกรอบ...
- แล้ววันนี้วันอะไรเนี่ย ? – ร่างบางคิดในใจ [ ยังไม่รู้อีกเหรอเนี่ย ชายโจ ]
.
.
.
- 흰 눈이 오면 동네 가득히 – ( Fist Snow )
“ ............. ”
ร่างบางหยิบมือถือขึ้นมาดูแล้วคิ้วต้องขมวดเข้าหากันด้วยความหงุดหงิด
‘ จะโทรมาไม ชิส์! ไม่รับหรอก พี่คังอินบ้า ! ’
ร่างบางคิดแล้วว่างโทรศัพท์ไว้ข้างตัว แล้วแกล้งฮัมเพลงเบา ๆ จนเสียงโทรศัพท์ดับไป ร่างบางเผลอตัวหัไปมองโทรศัพท์ด้วยแววตาเหงาๆและผสมด้วยความคิดถึง ก่อนจะนึกขึ้นได้จึงหันกลับไปแล้วฮัมเพลงเบา ๆ อีกครั้ง
.
.
- 흰 눈이 오면 동네 가득히 -
“ เชอะ! จ้างให้ก้อไม่รับ ”
คยูว่าใส่โทรศัพท์เสียงดังเพราะความงอน
“ หนาวชะมัด ”
คยูฮยอนกระชับเสื้อโค้ทมากขึ้น โดยไม่รู้ว่าใครอยู่ด้านหลัง
“ อ๊ะ! ”
คยูฮยอนร้องเบา ๆ เมื่อรูสึกถึงววงแขนที่กำลังกอดรัดเค้าอยู่ แล้วใบหน้าของคนๆนั้น กำลังซุกอยู่ที่ต้นคอ คยูรู้ทันทีว่าอ้อมกอดนั้นเป็นของใคร เป็นอ้อมกอดที่เค้าคิดถึงที่สุด
“ ฮึกๆ ”
“ ทำไมไม่รับสายพี่ล่ะ คยู ”
คังอิน หนุ่มคนรักของคยูฮยอน ถามด้วยความเป็นห่วง
“ ฮึกๆ ”
“ พี่เป็นห่วงเรามากรู้มั๊ย ข้างนอกมันหนาวนะ ดูสิหน้าซีดเชียว ”
คังอินหมุนตัวคยูฮยอน ก่อนจะเอามือที่แสนอบอุ่นทาบลงบนแก้มใสที่ตอนนี้ซีดเซียวราวกันกระดาเพราะความหนาว
“ ฮึกๆ ผมขอโทษที่ทำให้ ฮึกๆ พี่เป็นห่วง ”
คยูบอกเบาๆ แล้วโผเข้าหาอ้อมกอดที่เค้าคิดถึง
“ นายอย่าร้องไห้สิ ดูซิไม่สวยเลยนะ ”
คังอินดันคยูฮยอนที่กำลังสะอื้นออกมา แล้วลูบแก้วใสเบาๆ ด้วยความรัก และความคิดถึง
“ พี่หายไปไหนมา พี่รู้มั๊ยว่าผมคิดถึงพี่ ”
คยูฮยอนว่า
“ พี่ไปทำงานมา ก้อมีแมวตัวไหนก้อไม่รู้ว่าอยากได้ของขวัญ ตอนคริส์มาส พี่ต้องไปหางานพิเศษทำ ”
คังอินบอกก่อนจะยื่นกล่องของขวัญลีขาวให้ร่างบางตรงหน้า
“ หือ...........ให้ผมเหรอฮะ ”
คยูฮยอนมองหน้าคังอินแล้วถามเบาๆ คังอินพยักหน้า คยูฮยอนแกะกล่องของขวัญอย่างเร็วด้วยความอยากรู้ว่า ของขวัญชิ้นนี้จะถูกใจเค้าหรือป่าว
“ พี่ให้ผมจิงๆเหรอฮะ ”
คยูฮยอนถามเมื่อเห็นว่า ในกล่องเป็นของที่เค้าอยากได้มาตลอด 18 ปี Snow Dome เป็นสิ่งที่เค้าอยากได้ที่สุด( รองจากพี่คังอินสุดที่รัก )
“ จิงสิ พี่จะหลอกเราทำไม พี่ต้องไปทำงานตั้งหลายวันนะกว่าจะซื้อเจ้านี่ให้เราได้ ”
คังอินบอก
“ ขอบคุณฮะพี่ ”
คยูฮยอนบอกแล้วยืดตัวขึ้นไปจุ๊บที่ริมฝีปากคนรักเบาและเร็ว แต่ก้อสามารถทำให้คังอินดีใจเพราะที่ผ่านคนตัวเล็กไม่เคยแม้แต่จะจูบเค้าก่อน หรือแม้แต่จุ๊บก้อเหอะ ส่วนคยูฮยอนก้มหน้างุดด้วยความเขิน
“ นายนี่น้า........ทำตัวน่ารักตลอดเลยนะ ”
คังอินว่าเบา ๆ
“ พี่อ่ะ! ผมเขินนะ ”
คยูฮยอนว่าเบา ๆ
“ นายพูดน่ารักอีกแล้วนะ คยู ”
คังอินบอกก่อนจะรวบตัวคยูเข้ามา ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากกับริมฝีปากของคนรัก ก่อนจะส่งลิ้นใหญ่เข้าไปหาความหอมหวานในโพรงปากของร่างบาง คังอินเลื่อนมือไปประคองท้าทอยคยูฮยอน ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากมากขึ้น
“ อือ..... ”
คยูฮยอนครางอือ เพราะกำลังจะหมดลมหายใจ คังอินจึงผละออกมาจากริมฝีปากบางช้าๆ
“ นายนี่น่ารักเสมอเลยนะ คยู ”
คังอินบอกเบาๆ แล้วมองไปที่ริมฝีปากบางที่เต่งขึ้นเนื่องจากรสจูบเมื่อครู่
“ พี่ว่าเรากลับห้องกันเถอะ ”
คังอินบอกแล้วเดินโอบเอวร่างบางกลับห้อง โดยไม่ลืม Snow Dome ที่ร่างบางอยากได้
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
“ คยูจ๋า.......คืนนี้พี่ขอนะ พี่ไม่ได้กอดคยูตั้งหลายวัน ใจพี่แทบขาด ”
คังอินอ้อนเมื่อพาคนรักมาถึงห้องพักเรียบร้อย
“ ผมก้อ.......คิดถึงพี่ฮะ ”
คังอินได้ยินจึงรีบอุ้มร่างบางเข้ามาในห้องนอน แล้ววางร่างบางลงบนเตียงนุ่มก่อนจะตามไปทาบทับ
“ นายนี่น่ารักจังน่า คยู ”
คังอินกระซิบเบาๆ แล้วค่อยๆ ไล่จูบจากเปลือกตาจนถึงริมฝีปากบาง คังอินส่งลิ้นใหญ่เข้าไปควานหาความหวานจากโพรงปากของร่างบาง ลิ้นของทั้งคู่เกี่ยวกระหวัดกัน จนคยูครางอย่างหมดแรง คังอินจึงผละออก แล้วจึงเลื่อนไปตามซอกคอขาวของร่างบางแล้วประทับรอยจูบสีกุหลาบไว้เป็นหลักฐานแห่งความสุขครั้งนี้ และมือหนาของคังอินค่อยปลดกระดุมเสื้อของร่างบางช้า ๆ เมื่อเสื้อหลุดไปกองที่แขนคังอินจึงเลื่อนริมฝีปากไปที่เม็ดต่งสีชมพูหวานที่เค้ากำลังจะได้ครอบครอง คังอินแตะปลายลิ้นลงเบา ๆ ร่างบางกระตุกก่อนจะส่งเสียงหวาน
“ อ๊ะ....ฮ๊า..... ”
ร่างบางเผลอตัวแอ่นอกให้ร่างสูงได้ครอบครองเม็ดคิ่งสีชมพูมากขึ้น คังอินค่อยๆ แทะเม็ดสวยที่ละข้างก่อจะเลื่อนมาจูบกลางอกและเลื่อนไปจูบท้องน้อย
“ อ๊ะ......พี่คังอิน อ๊า.... ”
ร่างบางครางเสียงหวาน จนร่างสูงเผลอเกือบทำอะไรรุนแรงไป ร่างสูงค่อย ๆ ถอดกางเกงร่างบางออก และถอดจนหมดจนเหลือแต่ร่างกายเปลือยเปล่าที่เย้ายวนร่างสูง แกนกายสีชมพูชูชันด้วยแรงอารมณ์
“ พี่คังอิน อ๊า....... สัมผัส อ๊า......สิฮะ อ๊ะ... ”
ร่างบางร้องขอ มีเหรอที่คังอินจะปฏิเสธ คังอินค่อย ๆ เลื่อนริมฝีปากไปคาอบครองแกนกายสีหวาน
“ อ๊า.....พี่คังอิน อ๊า..... เร็วสิฮะ ”
คยูร้องสั่ง คังอินจึงขยับริมฝีปากขึ้นลงอย่างเร็ว และดูดดึงเป็นบางครั้ง จนร่างบางเผลแอ่นสะโพกชึ้นเพื่อให้แกนกายเข้าไปในโพรงปากอุ่นมากขึ้น
“ อ๊า.....พี่คังอิน อ๊า.. ผมไม่ไหวแล้ว อ๊า............. ”
ร่างบางกระตุกแล้วปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในปากของร่างสูง ร่างสูงกลืนกินอย่างไม่รังเกียจ
“ พี่คัง..อิน ผม..เหนื่อยแล้ว ”
คยูบอกเบา ๆ เพราะหมดแรง
“ ช่วยพี่หน่อยสิ คยู ”
คังอินบอกแล้วค่อยๆ แยกขาร่างบางออกเผยให้เห็นช่องทางที่กำลังหดเกร็ง คังอินค่อย ๆแตะปลายลิ้นลงไปทำเอาร่างบางสะดุ้งเฮือก
“ อ๊า....อ๊า..... ”
คยูฮยอนครางหวาน แล้วจิกเล็บลงบนผ้าปูที่นอนด้วยความเสียวซ่าน คังอินสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางคับแคบช้า ๆ ทีละนิ้วพร้อมกับความหาจุดที่สามารภทำให้ร่างบางรู้สึกดีได้จนเจอที่สังเกตได้จากร่างบางที่สงเสียงหวานมาตลอด
“ อ๊า......พี่คังอิน อ๊า..... ขอของพี่ อ๊า..... ”
คยูร้องขอเสียงสั่น คังอินจึงดึงนิ้วตัวเองออกอย่างเร็ว
“ อ๊ะ..”
ร่างบางกระตุกเฮือก คังอินปลดกางเกงตัวเองออก แล้วค่อยๆ ดันแกนกายเข้าไปในช่องทางช้าๆ
“ อ๊ะ...เจ็บ...ผมเจ็บ... ”
ร่างบางร้องเสียงหลงเพราะความเจ็บ คังอินจึงผ่อนแรงลง ก่อนจะดันเข้าไปจนสุด แล้วจึงหยุดเพื่อให้ร่างบางได้ปรับตัว
“ อย่าเกร็งนะ คยู คนดีของพี่ ”
คังอินปลอบ เมื่อคังอินเห็นว่าคยูฮยอนน่าจะพร้อมรับเค้าแล้วจึงเริ่มขยับช้า ๆ เพราะถ้าเค้าไม่ขยับ เค้าคงคลั่งตาย เพราะ ผนังนุ่มตอดรัดแกนกายเค้าแทบคลั่ง
“ อ๊า.... พี่คังอิน...เร็ว ....อ๊ะ..... ”
คยูฮยอนคราง คังอินจึงค่อย ๆ สอดแขนไปที่ด้าหลังของคยูฮยอน แล้วดึงขึ้นแนบอก แล้วขยับเร็วขึ้น จนร่างบางเริ่มไหวแล้ว คังอินจึงจับแกนกายของร่างบางแล้วกำรอบแล้วขยับไปตามจังหวะ เพื่อช่วยร่างบาง คังอินขยับแกนกายเร็วขึ้น
“ อ๊า........ไม่ไหวแล้ว.....อ๊า......... ”
คยุร้องก่อนจะกระตุกพร้อมกกับปล่อยน้ำสัขาวขุ่นเต็มมือของคังอิน ส่วนคังอินขยับอีก 2-3ที ก้อกระตุกพร้อมกัยปล่อยน้ำอุ่นเข้าไปในตัวร่างบาง ร่างบางทิ้งตัวลงด้วยความเหนื่อย ร่างสูงจึงทิ้งต้วลงนอข้างๆ ทั้งที่ส่วนนั้นยังไม่ได้ออกจากกัน
“ Merry Christmas นะแมวน้อยของพี่ ”
คังอินกระซิบเบา ๆ
- วันนี้วันคริสต์มาส เหรอเนี่ย – ร่างบางคิดในใจ
“Merry Christmas นะฮะ หมีอ้วน ”
คยูบอกเบาๆ แล้วหลับไปด้วยความเพลีย คังอินจึงเอาแกนกายของตัวเองออกมา แล้วนำผ้ามาคลุมให้ร่างบาง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแหวนเงินบนหัวเตียง แล้วสวมไปที่ นิ้วนางข้างขวาของร่างบาง
“ Would You Marry Me? ” ( ถามจิงๆ แต่...)
“ I Do ” ( ละเมอ ......มั้ง)
End……………..Merry Christmas
+++++++++++++++++
ฟิค เรื่องนี้เป็นฟิค ที่แต่งไว้นานแล้วอ่ะ
ตั้งแต่ คริสต์มาส ปีที่แล้ว
เป็นฟิคเรื่องแรก ที่แต่งNC ดูมันป่วยๆไงก้อไม่รู้ซิ ว่ามั๊ย?
edit @ 8 Mar 2008 09:19:48 by NaMZa+